navigation

Gülebilmenin Bedeli 15 April 2007

Posté par Oyhan Hasan Bıldırki dans : Denemeler,Dolunay Yazıları , ajouter un commentaire
Gülebilmenin Bedeli

Dağ Başında Açma Tarlalar

      İnsan hem zavallı, hem de oldukça güçlü bir yaratıktır. Kaderine boyun eğdikçe ağlamış, direndikçe de yeni yeni şeyler öğrenmiştir. Acıları onu törpülemiş, olgunlaştırmıştır.
      İlk insanı düşündükçe, ürperiyorum. Her ne kadar o, seçilerek yaratılan bir insan olsa bile, hayata ilk adımlarını yapyalnız olarak atmıştır. Zamanla bazı şeylerin hasretini çekmeye başlamış, bunlar da ona, çeşitli şeylerin peşinden gitmeyi telkin etmiştir. Bu telkinler, hasretler ve özleyişler; ufkunun genişlemesine yol açmış, sağlam bir kişilik geliştirmesi için, daha sonra hayatının vazgeçilmezleri olacak ipuçları oluşturmuştur.
      Hayat, sanki öne ve arkaya açılan bir kapı. Önde bulunanı ve arkada olanı görmek, zamanla öğrendiğimiz davranışların bir sonucudur. Bu davranışlarla olgunlaşmış, öğrenmiş, kavradıklarımızı uygulaya uygulaya, bizimle birlikte olanlardan farklı bir kişilik geliştirmişiz. Davranışlarımız, bir yerde bizim aynamız olmuştur. Hayat denilen şey, aynaya düşürdüğümüz kırılır kırılmaz ışıklar sayesinde, anlam kazanmıştır. Aslında bu ışıklar, “deneme” denilen şeyden başka nedir?
      Bu noktada yeniden ilk insana dönüyorum. Hayatını sürdürmesi için onun çeşitli yiyeceklere, giderek bir barınağa ihtiyacı olmuştur. Açlık belasını savmak için ekip biçmeyi, başını sokmak için gecekondular kurmayı, apartmanlar dikmeyi öğrenmiştir. Giyimdir, kuşamdır derken; yine de hayatında bazı şeylerin eksik olduğunu anlamıştır. Becerdikçe, başardıkça; karşılık olarak nasıl bir davranış geliştirmeliydi? Kutlama denilen şeyi, ne şekilde, nasıl göstermeliydi? Kendisiyle birlikte hayata düşenlere, bütün bunları nasıl anlatmalı, duyurabilmeliydi? lire la suite…

1234

Si c'est ailleurs ,c'est ici. |
Histoire et fiction amusant... |
Critica |
Unblog.fr | Créer un blog | Annuaire | Signaler un abus | "Le Dernier Carré"
| Les terres arides de l'isol...
| L'anatra littéraire